محاسبه‌گر تخصیص پرتفوی

تنوع، نه پراکندگی

تخصیص خوب یعنی اثر هر دارایی بر ریسک کل را آگاهانه انتخاب کنید. قرارگرفتن بیش از نیمی از سرمایه در یک دارایی، نتیجه‌ی پرتفوی را به رفتار همان دارایی بسیار حساس می‌کند؛ مناسب یا نامناسب بودن آن به هدف، افق و تحمل ریسک شما بستگی دارد.

اما تنوع بیش از حد هم مشکل دارد: ده دارایی که همه با هم بالا و پایین می‌روند، تنوع نیست. آنچه اهمیت دارد همبستگی است، نه تعداد.

نقد هم یک موقعیت است

اگر مجموع تخصیص کمتر از ۱۰۰٪ باشد، بقیه نقد می‌ماند. نگه‌داشتن نقد تصمیم است، نه بی‌تصمیمی: به شما امکان خرید در افت می‌دهد و نوسان کل پرتفوی را کم می‌کند.