مدیریت ریسک

امید ریاضی معامله‌گری

Trading Expectancy

امید ریاضی میانگین نظری سود یا زیان هر معامله را از ترکیب نرخ برد، اندازه‌ی برد، اندازه‌ی باخت و هزینه نشان می‌دهد.

نرخ برد به‌تنهایی کیفیت یک روش را نشان نمی‌دهد. امید ریاضی می‌پرسد اگر مجموعه‌ای از معامله‌های هم‌قانون بارها تکرار شوند، میانگین نتیجه‌ی هر تکرار چقدر است. فرمول پایه بر حسب واحد ریسک چنین است: E(R) = win rate × average win R − loss rate × average loss R − average cost R. نرخ‌ها باید اعشاری باشند، میانگین باخت به‌صورت قدرمطلق وارد شود و هزینه شامل کارمزد، اسلیپیج و هزینه‌های مرتبط باشد.

مثبت بودن E یعنی ورودی‌های تاریخی یک مزیت آماری نشان می‌دهند، نه اینکه معامله‌ی بعدی برنده است. روشی با نرخ برد ۴۰٪ و برد میانگین ۲R، در برابر باخت میانگین ۱R، پیش از هزینه +0.20R امید دارد. در مقابل، حتی نرخ برد ۹۰٪ می‌تواند زیان‌ده باشد: نه بردِ ۰٫۲R فقط +1.8R می‌سازد و یک باخت ۳R کل آن را پاک می‌کند.

داده باید از ژورنالی همگن بیاید: یک ستاپ، قواعد خروج یکسان، بازار و رژیم‌های قابل‌مقایسه. ترکیب معامله‌های آزمایشی با سیستم اصلی، حذف باخت‌ها، استفاده از سود ناخالص یا دوبار کم کردن هزینه، عددی دقیق‌نما اما بی‌معنا می‌سازد. در محاسبه‌گر امید ریاضی می‌توانید نرخ برد، میانگین برد و باخت، هزینه و مبلغ یک R را جدا وارد کنید؛ برای برآورد بهتر هزینه نیز محاسبه‌گر کارمزد مفید است.

محدودیت اصلی، عدم‌قطعیت نمونه است. سی معامله ممکن است تحت تأثیر چند برد بزرگ یا یک رژیم خاص باشد؛ حتی صد معامله تضمین نمی‌کند توزیع آینده همان باشد. ترتیب بردها و باخت‌ها نیز در میانگین پنهان است، درحالی‌که افت سرمایه و فشار روانی را تعیین می‌کند. امید ریاضی باید همراه با اندازه‌ی نمونه، پراکندگی نتایج، رشته‌باخت و آزمون خارج از نمونه خوانده و در محیط تمرین دوره‌ای بازبینی شود.

محاسبه‌ی امید ریاضی پس از هزینه

نرخ برد / باخت
40% / 60%
میانگین برد / باخت
+2R / −1R
امید پیش از هزینه
(0.40 × 2) − (0.60 × 1) = +0.20R
هزینه‌ی متوسط
−0.10R
امید خالص هر معامله
+0.10R
میانگین نظری 100 معامله
+10R

اگر ۱R برابر ۱۰۰ دلار باشد، +۱۰R معادل ۱٬۰۰۰ دلار است؛ اما این فقط میانگین نظریِ ورودی‌هاست. نتیجه‌ی واقعی می‌تواند به‌دلیل ترتیب معاملات، تغییر بازار و خطای برآورد بسیار متفاوت باشد.

چرا اهمیت دارد

امید ریاضی به‌جای تمرکز روی «چند بار درست گفتم؟» کیفیت کل فرایند را می‌سنجد. برای تصمیم حرفه‌ای باید آن را خالص هزینه، روی نمونه‌ی کافی و برای هر استراتژی جداگانه محاسبه کرد؛ عدد مثبت کوچک بدون حاشیه‌ی اطمینان ممکن است فقط نویز آماری باشد.

← بازگشت به دانشنامه